Οι διωγμοί και οι κακοποιήσεις Ρομά στη Λευκάδα συνεχίζονται.

Στην Λευκάδα συνεχίζονται οι διωγμοί και οι κακοποιήσεις των Ρομά (τσιγγάνων).
Στις 14 Αυγούστου το απόγευμα, 4 ασφαλίτες χωρίς να δείξουν ταυτότητες κακοποίησαν βάναυσα και αναίτια έναν νεαρό Ρομ (τσιγγάνο) και την μητέρα του κατά την διάρκεια εξακρίβωσης στοιχείων. Στις παρακλήσεις των γονέων του να σταματήσουν να τον χτυπούν, οι ασφαλίτες απάντησαν με χυδαίες βρισιές και απειλές . Ο νεαρός οδηγήθηκε μαζί με τους γονείς του στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, από όπου αφού τον δέσανε και τον πλύνανε με μάνικα, για να φύγουν τα αίματα, τον οδήγησαν στο νοσοκομείο. Ο γιατρός του νοσοκομείου αρνήθηκε να δώσει οποιοδήποτε χαρτί που να πιστοποιεί τα ευρήματα της εξέτασης που του έκανε, παρά τις εκκλήσεις του νεαρού. Ο νεαρός αφέθηκε ελεύθερος μετά από μιάμιση μέρα, αφού υποχρεώθηκε να υπογράψει ενοχοποιητικά εναντίον του έγγραφα, τα οποία δεν ήταν σε θέση να διαβάσει. Οι γονείς θα καταθέσουν μήνυση κατά της αστυνομίας.

Δείτε το βίντεο με την συγκλονιστική μαρτυρία του νεαρού Ρομ και των γονέων του, όπου επιβεβαιώνονται, για ακόμη μια φορά, αυτά τα οποία έχουν καταγγελθεί πρόσφατα όσον αφορά την κακομεταχείριση των Ρομά (τσιγγάνων) στην Λευκάδα.
http://www.youtube.com/watch?v=jGp7psVdeG8

16-8-2009

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ «ΛΕΥΚΑΔΑ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ»

Το νησί των ποιητών (σκουπιδιών)

Αναδημοσιεύουμε κείμενο της Πρωτοβουλίας "ΛΕΥΚΑΔΑ Αξέχαστες διακοπές" αναφορικά με το ζήτημα των Ρομά (τσιγγάνων).


ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ “ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΣΗ” ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ ΡΟΜΑ (ΤΣΙΓΓΑΝΟΥΣ) ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΛΕΥΚΑΔΑ;

Όλοι οι Λευκαδίτες, όπως και όσοι έχουν ζήσει κάποια χρόνια στην Λευκάδα, υπήρξαν κάποτε μάρτυρες βίαιων ρατσιστικών επεισοδίων από ρατσιστές ενάντια στους πάντα ανυπεράσπιστους από την αστυνομία συμπολίτες μας Ρομά (τσιγγάνους). Είναι επίσης κοινό μυστικό ότι τα παιδιά των Ρομά είναι ανεπιθύμητα από την πλειοψηφία των Λευκαδιτών στα σχολεία, και όποτε αυτά έχουν τολμήσει να αποπειραθούν να παρακολουθήσουν μαθήματα στα σχολεία της Λευκάδας, γίνονται θύματα ρατσιστικών επιθέσεων από τα άλλα παιδιά και αναγκάζονται πολύ γρήγορα να εγκαταλείψουν το σχολείο.

Το γενικότερο ρατσιστικό κλίμα του οποίου θύματα είναι οι συμπολίτες μας Ρομά βρίσκει πάντα αρωγό και συμπαραστάτη τις τοπικές αρχές και την αστυνομία, οι οποίες δεν αφήνουν ευκαιρία να μην κάνουν την ζωή των Ρομά δύσκολη είτε διώχνοντας τους από όπου και να κατασκηνώνουν είτε φορτώνοντας τους με βαριά πρόστιμα, όποτε προσπαθούν να βγάλουν το ψωμί τους, είτε ανακρίνοντας του κάθε τόσο και λιγάκι με το πρόσχημα ότι υπήρξε καταγγελία για κλοπή που διαπράχτηκε από τσιγγάνο (παράνομη και απαράδεκτη εφαρμογή της ναζιστικής αρχής της συλλογικής ευθύνης).

Αποκορύφωμα των πολύχρονων διωγμών που υφίστανται οι συμπολίτες μας Ρομά της Λευκάδας υπήρξε η εκβιαστική εξορία τους στον παράνομο σκουπιδότοπο της Λευκάδας με την απειλή της οριστικής εκδίωξης τους από την Λευκάδα σαν ανεπιθύμητης φυλής στο νησί (ρατσισμός) μολονότι είναι Έλληνες πολίτες και με βάση τον νόμο, εκτός από το Άγιο Όρος, έχουν το δικαίωμα να κυκλοφορούν ελεύθερα σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας και να τους παρέχεται χώρος για προσωρινό καταυλισμό, ο οποίος να πληρεί τις βασικές ανάγκες (φως, νερό, εγκαταστάσεις υγιεινής).

Στα σκουπίδια, όπου οι αρχές της Λευκάδας τους εξόρισαν, φρόντισαν να τους κάνουν την ζωή όσο το δυνατόν πιο δύσκολη, απαγορεύοντας τους τον ηλεκτροφωτισμό και την εγκατάσταση δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης (τους επέτρεψαν μόνο μια βρύση και δύο τουαλέτες που έχουν χαλάσει από καιρό και δεν επισκευάζονται), εναποθέτοντας τόνους σκουπιδιών ακριβώς πίσω από τις αυτοσχέδιες κατοικίες των Ρομά, αδιαφορώντας για την εκδίωξη των τσιγγανοπαίδων λόγω ρατσισμού από τα σχολεία και αφήνοντας τα παιδιά αυτά στο έλεος των μεταδοτικών ασθενειών που διαδίδονται από τα ποντίκια που λυμαίνονται τον παράνομο σκουπιδότοπο.

Στις 8 του Απρίλη, κάποιοι ευαισθητοποιημένοι απέναντι στο κοινωνικό αυτό σκάνδαλο Λευκαδίτες, οργανωμένοι σε Ομάδα Δράσης του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, επ' ευκαιρία της διεθνούς ημέρας υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ρομά (τσιγγάνων) καλέσανε στο δημαρχείο της Λευκάδας τις κάθε είδους αρχές, φορείς και συλλόγους της Λευκάδας, προκειμένου να τους ευαισθητοποιήσουν απέναντι στο συνταρακτικό αυτό κοινωνικό σκάνδαλο και να αναζητήσουν μαζί τους μια λύση στο φοβερό αδιέξοδο που έχουν λόγω του ρατσισμού οδηγηθεί οι συμπολίτες μας Ρομά. Δυστυχώς, παρά την αθρόα προσέλευση παντοίων εκπροσώπων των αρχών και των φορέων και τις, όπως φάνηκε, υποκριτικές δηλώσεις ενδιαφέροντος, όχι μόνο οι αρχές και οι αρμόδιοι φορείς δεν έκαναν μέχρι σήμερα τίποτα για τους αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας Ρομά, αλλά επιπροσθέτως οι αρχές υπέδειξαν στους εργολάβους που κάνουν την ανασκαφή για την οικοδόμηση του νέου διοικητηρίου Λευκάδας, τον χώρο γύρω από τις αυτοσχέδιες κατοικίες των Ρομά σαν τόπο εναπόθεσης των τεραστίων όγκων λάσπης που προκύπτει από την ανασκαφή.

Αποτέλεσμα: Οι αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας Ρομά (τσιγγάνοι) έχοντας χαλάσει ένα σωρό λεφτά, που κατάφεραν να βάλουν στην άκρη δουλεύοντας σκληρά και με αιματηρές οικονομίες, για να φτιάξουν τις αυτοσχέδιες κατοικίες τους (παράγκες) στην παράνομη χωματερή της Λευκάδας, όπου τους έχουν εξορίσει, όχι μόνο βλέπουν την ήδη δυσχερή επιβίωσή τους να δυσκολεύει μέρα με την μέρα αλλά πρόσφατα ειδοποιήθηκαν ότι καταυλισμός τους θα ισοπεδωθεί, τα σπίτια τους θα γκρεμιστούν χωρίς αποζημιώσεις και θα πρέπει, σαν περιπλανώμενοι Ιουδαίοι, να σηκωθούν να φύγουν. Όμως να πάνε που, όταν τους έχουν διώξει από παντού και τους διώχνουν ακόμα και από τον σκουπιδότοπο, αδιαφορώντας για τα λεφτά που έχουν χαλάσει για να εγκατασταθούν ακόμα κι εκεί;

Γνωρίζουμε καλά ότι ο στόχος των ρατσιστών και των αρχών που συνειδητά ή ασυνείδητα τους συμπαραστέκονται είναι να απελαθούν οι συμπολίτες μας Ρομά από το νησί, όπως απελαύνονται οι κάθε είδους πρόσφυγες, που διωγμένοι από τους πολέμους στις πατρίδες τους φτάνουν στην Λευκάδα και προσπαθούν να επιβιώσουν σαν πλανόδιοι πωλητές. Μολονότι οι Ρομά είναι Έλληνες πολίτες, υπηρετούν στον στρατό, πληρώνουν εφορία και πρόστιμα κάθε λογής κλπ. Βλέπουμε ότι η εξορία τους στον σκουπιδότοπο ήταν ανάλογη με την εξορία όλων των Εβραίων της ανατολικής Ευρώπης στο γκέτο της Βαρσοβίας. Από κει οι Εβραίοι, όπως και οι σύγχρονοί τους Ρομά, οδηγήθηκα στους ναζιστικούς θαλάμους αερίων. Στην Λευκάδα, μια που δεν λειτουργούν θάλαμοι αερίων οι ρατσιστές αρκούνται στο να διώξουν οριστικά τους Ρομά από το νησί.

Εμείς αγωνιζόμαστε, και καλούμε κάθε ενεργό πολίτη που διαθέτει στοιχειώδη ηθική, να αγωνιστεί για να μην πραγματοποιηθεί αυτού του είδους η “τελική λύση” του προβλήματος που οι ίδιοι οι ρατσιστές έχουν δημιουργήσει στους Ρομά.

Ξέρουμε καλά ότι αν τελικά επικρατήσει ο ρατσισμός και ο ναζισμός στην Λευκάδα, αυτό θα κοστίσει ακριβά, όχι μόνο στους Ρομά, μα σε όλους τους Λευκαδίτες, όπως κόστισε ο ρατσισμός και ο ναζισμός στους Γερμανούς.

Δείτε το σχετικό βίντεο: http://www.youtube.com/watch?v=w2AwS9dcJ_g

Για τον ΟΑΣΕ

Ο κόσμος τους…

«Με 56 κράτη-μέλη από την Ευρώπη, την Κεντρική Ασία και την Αμερική, ο ΟΑΣΕ είναι ο μεγαλύτερος οργανισμός ασφάλειας παγκοσμίως, που προωθεί την ασφάλεια σε μια περιοχή που εκτείνεται από το Βανκούβερ ως το Βλαδιβοστόκ. Δίνει βήμα σε διαδικασίες πολιτικών διαπραγματεύσεων και λήψεως αποφάσεων στους τομείς της έγκαιρης προειδοποίησης, πρόληψης συγκρούσεων, διαχείρισης κρίσεων και μεταπολεμικής ανοικοδόμησης και θέτει σε εφαρμογή την πολιτική βούληση των κρατών μελών μέσα από το δίκτυο δράσεών του». (από την επίσημη ιστοσελίδα του ΟΑΣΕ) Δε χρειάζεται και ιδιαίτερη φαντασία για να αντιληφθεί κανείς τι κρύβεται πίσω από το όνομα «Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη». Άλλωστε και η περιγραφή που δίνουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους μιλάει από μόνη της: πρόκειται για διακρατικό οργανισμό για την «ασφάλεια», όπως βέβαια την εννοούν τα παγκόσμια αφεντικά. Και αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από την ασφάλεια του συστήματος της εξουσίας, του χρήματος και της εκμετάλλευσης που οι ίδιοι πρεσβεύουν. Θύματα της ασφάλειάς τους είμαστε όλοι εμείς, οι υπήκοοι των ανεπτυγμένων χωρών αλλά και οι απόκληροι του τρίτου κόσμου. Από την 1/1/2009, η «τιμή» της προεδρίας του «ένδοξου» αυτού οργανισμού ανήκει στην ελλάδα. Στις 27 και 28 Ιουνίου, η Κέρκυρα θα φιλοξενήσει την «άτυπη» σύνοδο του ΟΑΣΕ με τις καθόλου άτυπες αποφάσεις που αυτή θα λάβει: Μετανάστευση

Το φαινόμενο της μετανάστευσης δεν είναι κάτι νέο για τις δυτικές κοινωνίες, παρόλα αυτά η αντιμετώπισή της από τα κράτη ποτέ δεν ήταν τόσο προσβλητική για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και αν κάποτε η μετανάστευση αποτελούσε κοινωνικό ζήτημα, σήμερα είναι καθαρά θέμα του ποινικού και σωφρονιστικού μηχανισμού. Τυπικό παράδειγμα αποτελεί ο πρόσφατος νόμος Μπερλουσκόνι σύμφωνα με τον οποίο τιμωρείται με πολυετή φυλάκιση όποιος παραλείψει να καταδώσει «παράνομο» μετανάστη που θα υποπέσει στην αντίληψή του. Τέτοιου είδους πρακτικές αποτελούν μέρος της κυρίαρχης πολιτικής των αφεντικών για τη μετανάστευση, εκφραστής της οποίας είναι και ο ίδιος ο ΟΑΣΕ. Στα πλαίσια αυτά, δεν αναμένουμε από τον ΟΑΣΕ τίποτε άλλο πέρα από περισσότερο έλεγχο, καταστολή, απελάσεις, περιχαράκωση και στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, μιας κοινωνίας ανθρωπόφοβης και ρατσιστικής στην οποία θα κυριαρχούν οι ρουφιάνοι και οι καταδότες. Η διαμόρφωση μιας τέτοιας κοινωνίας είναι αυτοσκοπός για τους ισχυρούς. Ο στόχος δεν είναι η «πάταξη» της μετανάστευσης γιατί απλούστατα, ο μετανάστης είναι με πολλούς τρόπους χρήσιμος στο καθεστώς: «χρησιμεύει» για τη συμπίεση των μεροκάματων, για την αύξηση της παραγωγικότητας, για τη χρηματοδότηση των ασφαλιστικών συστημάτων, για την άντληση δημοσίων εσόδων, για την πειθάρχηση των ντόπιων εργατών, για την ένταση της καταστολής και της επιτήρησης, την προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων και γενικότερα για τη δημιουργία μιας κοινωνίας αστυνομοκρατίας. Τέλος, ως αποδιοπομπαίος τράγος για την αυξημένη ανεργία, το έγκλημα και κάθε φαινόμενο κοινωνικής παθογένειας που έχει τα πραγματικά του αίτια στο κυρίαρχο οικονομικό σύστημα. Αυτό που πραγματικά επιδιώκεται είναι η «ρύθμιση» της ροής των μεταναστών. Και αυτό διότι αυτό που πραγματικά οι ισχυροί φοβούνται είναι οι κοινωνικοί τριγμοί που συνοδεύουν τη γενικευμένη παρουσία μεταναστών και που μπορούν να βλάψουν την εξουσία τους.

«Τρομοκρατία» Ο μόνιμος «μπαμπούλας» του δυτικού κόσμου την τελευταία δεκαετία, είναι ταυτόχρονα ένα από τα ζητήματα που δεν αφορούν καθόλου τις ζωές μας. Είναι πολύ χαρακτηριστική η προσπάθεια που καταβάλλουν τα αφεντικά του δυτικού κόσμου να παρουσιάσουν το ζήτημα της τρομοκρατίας ως κάτι που αφορά όλους μας, κάτι που απειλεί τη ζωή και την ασφάλεια του καθενός από εμάς και που αποτελεί κίνδυνο για το δυτικό «πολιτισμό» και τον τρόπο ζωής μας. Στην πραγματικότητα το μόνο που απειλείται από τον «αδίστακτο τρομοκράτη» είναι το αίσθημα της παντοδυναμίας της εξουσίας τους, αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε ότι το κράτος είναι πανίσχυρο και ελέγχει τα πάντα. Αυτή η εικόνα του ισχυρού κράτους τσαλακώνεται με κάθε «τρομοκρατικό χτύπημα» και για το λόγο αυτό οι εξουσιαστές θέτουν σε ύψιστη προτεραιότητα την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων. Ακόμα και οι ίδιοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι η φιγούρα του φονταμενταλιστή εξτρεμιστή είναι δικό τους δημιούργημα, αποτέλεσμα του κυρίαρχου οικονομικού συστήματος και του δυτικού τρόπου ζωής. Το δυτικοκεντρικό σύστημα παγκόσμιας εξουσίας θέλει τις δυτικές κοινωνίες καταναλωτές των προϊόντων που παράγουν οι σύγχρονοι σκλάβοι του Τρίτου Κόσμου. Αυτή είναι η βάση της ευημερίας των δυτικών καπιταλιστικών οικονομιών, των οποίων ο ΟΑΣΕ είναι πιστός υπηρέτης. Κάτι που γίνεται φανερό όταν ο ΟΑΣΕ αναλαμβάνει την «μεταπολεμική ανοικοδόμηση» των κατεστραμμένων από πολέμους οικονομιών. Στην πραγματικότητα λειτουργεί ως μέσο οικονομικής διείσδυσης και πολιτικού ελέγχου των ηττημένων, επεκτείνοντας τα πλοκάμια των παγκόσμιων οικονομικών συμφερόντων. Ξεπούλημα δημόσιων περιουσιών για χάρη πολυεθνικών εταιριών, χορήγηση δυσβάσταχτων δανείων, εφαρμογή υπαγορευμένων πολιτικών, λεηλασία των φυσικών πόρων, συνθέτουν το σκηνικό μιας ειρήνης που είναι εξίσου ισοπεδωτική με τον πόλεμο που τα ίδια οικονομικά συμφέροντα προκάλεσαν. Πίσω στις χώρες του δυτικού κόσμου, την τελευταία δεκαετία τα κράτη προχώρησαν στη θέσπιση νομοθετημάτων που τιμωρούν ανελέητα όσους έχουν την ατυχία να χαρακτηριστούν τρομοκράτες. Πίσω από τη γενική και αόριστη έννοια της «τρομοκρατίας» μπορεί άνετα να περιληφθεί οποιαδήποτε ενέργεια αμφισβητεί έμπρακτα την κρατική εξουσία. Η έννοια της τρομοκρατίας χρησιμοποιήθηκε ως όχημα για την εκμηδένιση ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Κάμερες, παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνομιλιών, τρομονόμοι, ιδιώνυμα αδικήματα χρήσης κουκούλας, επιστροφή στο αδίκημα της περιύβρισης αρχής, μαζικές κατηγορίες και προφυλακίσεις αγωνιστών, συλλήψεις διαδηλωτών στο σωρό, εξοντωτικές ποινές κλπ είναι πλέον στην ημερήσια διάταξη. Απώτερος στόχος των ισχυρών είναι η δημιουργία κοινωνιών της απάθειας, της υποταγής και της αδράνειας, που θα τους επιτρέπει ανενόχλητα να διαχειρίζονται τις ζωές των υπηκόων τους.

…και ο δικός μας κόσμος

Η παρούσα σύνοδος του ΟΑΣΕ διεξάγεται κάτω από το «φάντασμα» της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η συγκυρία αυτή δίνει στους κρατούντες τη δυνατότητα να ενεργήσουν με λυμένα τα χέρια και δίχως να τηρήσουν ούτε τα προσχήματα. Μεταναστευτικό, ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, νομοθετήματα, όλα προσφέρονται προς «ρύθμιση» με «ιερό σκοπό» την έξοδο από την κρίση. Απέναντι στη δαιμονοποίηση του μετανάστη και στην κοινωνία της ξενοφοβίας, εμείς θεωρούμε τους μετανάστες αδέρφια μας. Απέναντι στην κοινωνία της καταστολής και της μπατσοκρατίας, των τρομονόμων και της ρουφιανιάς που αυτοί μας ετοιμάζουν, εμείς προτάσσουμε την κοινωνία της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης, της αντιιεραρχίας, της αυτοδιαχείρισης. Απέναντι στην κυριαρχία του χρήματος, της ιδιοκτησίας και του παραλογισμού της μισθωτής σκλαβιάς, εμείς αντιπαραθέτουμε τον αντιεμπορευματικό χαρακτήρα των ανθρώπινων σχέσεων, τη φαντασία, τη δημιουργικότητα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Πρωτοβουλία αναρχικών/αντιεξουσιαστών ενάντια στη σύνοδο του ΟΑΣΕ

http://drasiapodrasi.wordpress.com/

Σχετικα με τη Ραδιουργια

Η αρχή της Ραδιουργίας

Στις 14/02 καλέστηκε με αφίσα ανοιχτή συζήτηση από Πρωτοβουλία για την δημιουργία αυτοοργανωμένου κοινωνικού ραδιοφώνου, στον χώρο της πανεπιστημιακής σχολής του Αγρινίου. Στην συνέχεια και κάθε εβδομάδα πραγματοποιούνταν ανοιχτή συνέλευση όπου συζητιόνταν η λειτουργία, η έκφραση, η στόχευση, οι εκδηλώσεις κ.α. του αυτοοργανωμένου κοινωνικού ραδιοφώνου Ραδιουργία 87,7. Μέσω ανοιχτών συλλογικών διαδικασιών, με συγκεκριμένες αρχές και θέσεις και με μια δαιμονισμένη επιθυμία για συμμετοχή, η Ραδιουργία 87,7 FM καταλάμβανε μέρος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος της πόλης του Αγρινίου.
Μέσα σε μερικούς μήνες η Ραδιουργία συσπείρωσε κόσμο, όπου με διάρκεια συμμετείχε στις συνελεύσεις της αλλά και στο σταθμό ως παραγωγοί εκπομπών, έβγαλε χιλιάδες αφίσες οπού κολλιόνταν στη πόλη γνωστοποιώντας τη συχνότητα και το στίγμα της, ενώ πραγματοποίησε και ένα διήμερο οικονομικής ενίσχυσης με συνδιαμόρφωση από κόσμο της diy σκηνής. Οι διαφωνίες και αντιδιαμετρικές τοποθετήσεις, σαφώς υπήρχαν, αλλά το πρώτο καιρό υπήρξε ένα κλίμα καλής θέλησης και δεν έφτασαν ποτέ σε οριακό επίπεδο.


Κριτική στις διαφωνίες της συνέλευση της Ραδιουργίας

Για το diy
Οι διαφωνίες στη συνέλευση του σταθμού έφτασαν σε οριακό επίπεδο, όταν έγινε πρόταση από κομμάτι της συνέλευσης για την διοργάνωση δεύτερου διήμερου οικονομικής ενίσχυσης του σταθμού. Σε κάποιους δεν άρεσε η ιδέα να συμμετέχουν στην εκδήλωση μουσικά σχήματα που ενισχύουν αυτοοργανωμενα εγχειρήματα (diy συγκροτήματα) αλλά εξέφρασαν πως έπρεπε να απευθυνθούμε σε οποιοδήποτε σχήμα, άκριτα, ανεξαρτήτως την πορεία του και την στάση του. Το κύριο επιχείρημά τους ήταν πως υποστηρίζοντας την εν λόγω σκηνή δημιουργούμε αποκλεισμούς. Ένα επιχείρημα χωρίς αντίκρισμα, μιας και ο αποκλεισμός δημιουργείται πρώτα από τις ίδιες τις μπάντες που παίζουν σε μαγαζιά και που αποκλείουν με την στάση τους όσους δεν έχουν να πληρώσουν είσοδο. Εξάλλου μπάντες οι οποίες αναπαράγουν και προωθούν τις διαδικασίες της εμπορευματοποίησης της τέχνης και της έκφρασης είναι ξένες ως προς τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα. Ένα εγχείρημα που συνιστάται ως αυτοοργανωμένο, οφείλει να συνδιαμορφωθεί με άλλα εγχειρήματα με τις ίδιες αρχές και θέσεις για να καταστεί και εφικτή η διάδοση της ιδέα της αυτοοργάνωσης. Αν κάποιοι δεν μπορούν να αντιληφθούν αυτό, είτε λόγω εμμονής είτε λόγω ιδεολογικής σύγχυσης, τότε καλύτερα να ανατρέξουν στην καταγεγραμμένη ιστορία των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων (diy, αντιεμπορευματικό) όχι μόνο του Αγρινίου, αλλά και ολόκληρου του ελλαδικού χώρου. Γιατί το να θες να κάνεις αυτοογρανωμένη εκδήλωση με τον Αγγελάκα, καταδεικνύει περίτρανα την διανοητική ανεπάρκεια ανάγνωσης και ερμηνείας ιδεών και στάσεων αναφορικά με την απελευθέρωση από τα δεσμά της ελεύθερης αγοράς και τη διαμεσολάβηση του χρήματος, την αντιεμπορευματοποίηση και γενικά ότι περικλείει και υποδηλώνει το παλιό σύνθημα «Να πάρουμε τις ζωές στα χέρια μας».

Για τα ΜΜΕ
Ένα άλλο σημείο έντονης διαφωνίας ήταν και η σχέση της Ραδιουργίας με τα καθεστωτικά ΜΜΕ (μικρά ή μεγάλα). Κάποιοι υποστήριζαν πως τα τελευταία 20 χρόνια τα ΜΜΕ έχουν γίνει πιο ελαστικά και μέσα από αυτά αφήνονται να ακουστούν και διάφορες φωνές μέσα από την κοινωνία. Δεν αντιλέγουμε σε αυτό. Αυτό σίγουρα συμβαίνει. Το θέμα είναι το πως γίνεται αλλά και το που αυτό αποσκοπεί. Αγνοούν, λοιπόν, πως αυτό αποτελεί και την νέα στάση των ΜΜΕ που επιδιώκει την αφομοίωση και την συμμόρφωση απελευθερωτικών εγχειρημάτων. Μία στάση που κάποιες φορές βρίσκει και «συνεργούς» μιας και κάποιοι «τσιμπάνε» για να αποκτήσουν το λεγόμενο «πεντάλεπτο της δημοσιότητας». Οι συλλογική μας κρίση όμως μας αναδεικνύει ότι τα ΜΜΕ, πέρα από φερέφωνα της εξουσίας και όργανα απόσπασης της κοινωνικής συναίνεσης, το μόνο που τα ενδιαφέρει είναι το κέρδος και η προπαγάνδιση της αλφαβήτα της κυριαρχίας για τη σύνθεση της γλώσσας των κυρίαρχων ψεμάτων. (Γιατί άραγε πχ η Ελευθεροτυπία δεν έγραψε ούτε ένα μονόστηλο όταν τις 17 Γενάρη 2002 ο 25χρονος Γ. Τσικρικάς καταπλακώθηκε από τόνους χαρτιού –για να υποκύψει ένα μήνα αργότερα- όταν διόρθωνε βλάβη στα τυπογραφεία της Ελευθεροτυπίας;)

Για το «Κοινωνικό»
«Θέλουμε κοινωνικό ραδιόφωνο και όχι περιθωριακό» διατυμπάνιζαν σε κάθε συνέλευση κάποιοι. Στη συνέχεια σιγή. Κανένα επιχείρημα. Καμία τοποθέτηση. Καμιά ιδέα για το πώς θα προχωρήσει αυτό το πολυπόθητο για αυτούς κοινωνικό ραδιόφωνο. «Θέλουμε κοινωνικό!» ξαναλέγανε έτσι γενικά και αόριστα και γκρινιάζανε σα τα μικρά παιδιά. «Η κοινωνία ακόμα και το κράτος έχουν εκλεπτυστεί στις τακτικές τους, να έχουμε και εμείς ένα εκλεπτυσμένο λόγο προς τα έξω» λέγανε, δείχνοντας έτσι πως βρίσκονται εκτός κοινωνικής πραγματικότητας συγχέοντας το βίαιο κοινωνικό γίγνεσθαι με την ομαλότητα και τις συμβάσεις του μικροκοσμού τους. «Μπορούμε να φέρουμε ακόμα και το Παπανδρέου να μιλήσει ως άτομο στη Ραδιουργία» πρότειναν στην συνέχεια, δημιουργώντας ένα θέατρο όχι του παραλόγου αλλά της γελοιότητας.
Για κάποιους, και πάντα σύμφωνα με τα λεγόμενα τους στις συνελεύσεις, το «Κοινωνικό» έχει ταυτιστεί με μαγαζιά, κομματικούς αντιπροσώπους, ΜΜΕ, ΜΚΟ καταδεικνύοντας πάλι το πόσο οπισθοδρομικοί είναι.
Από την πλευρά μας θεωρούμε πως το «Κοινωνικό» κρίνεται από το είδος των παρεμβάσεων, την συνέπεια τους και τη διάρκεια τους. Και αν κάποιοι θεωρούν τον εαυτό τους αλάθητο, είναι επειδή πολύ απλά δεν έχουν καταθέσει ποτέ πολιτικό έργο (όποιος είναι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια ξέρει).

Η στρατηγική της διάλυσης και οι φασιστικές συμπεριφορές

Την Τετάρτη 10/07 οι διαφωνίες έφτασαν σε οριακό επίπεδο και προς το τέλος της συνέλευσης έπεσε πρόταση από κάποιους για την δημιουργία 2 σταθμών, που ο ένας θα βοηθάει το άλλο. Δώσαμε ραντεβού την επόμενη Τετάρτη, μιας και αρκετός κόσμος είχε φύγει εκείνη τη στιγμή από τη συνέλευση λόγω περασμένης ώρας, για να συζητήσουμε πως μπορεί να γίνει αυτό και πως θα μοιραστούν τα μηχανήματα, τηρώντας πάντα τις συλλογικές διαδικασίες της συνέλευσης.
Την επόμενη μέρα, όμως, συνέβησαν τα εξής:
-Κάποιοι (2 άτομα από την ΑΚ ) εισέβαλαν, σαν τους κλέφτες, 7:30 το πρωί, στο χώρο που στεγάζονταν η ραδιουργία και πήραν την κεραία (δίπολο) και άλλα εξαρτήματα ισχυριζόμενοι ιδιοκτησιακό καθεστώς, λες και οι κινηματικές υποδομές ανήκουν σε κάποιους. Ξήλωσαν, με λίγα λόγια, το σταθμό.
-Έσβησαν από το υπολογιστή πρόγραμμα απαραίτητο για την λειτουργία ενός σταθμού (κάτι που δείχνει το μένος και την εκδικητικότητά τους τη στιγμή μάλιστα που μιλούσαν για αλληλοβοήθεια)
-Αλλάζουν τους κωδικούς στο μειλ και το μπλόγκ, με συνέπεια να αποκλείεται η πρόσβαση στον οποιοδήποτε.
Και όλα αυτά με το «έτσι θέλω» κάτω από κλίμα τρομοκρατίας, χωρίς να ενημερώσουν απολύτως κανέναν (ακόμα και άτομα που υποτίθεται ότι βρίσκονται στην ίδια ομαδοποίηση αγνοούσαν το συμβάν).

Τελικά το Σάββατο 13/07 στη συχνότητα της Ραδιουργίας παίζει η Κοκκινοσκουφίτσα, χωρίς να έχει αποφασιστεί τίποτα στη συνέλευση. Γράφοντας, δηλαδή, μια χούφτα άτομα στα παλιά τους τα παπούτσια, μια συνέλευση 30-40 ατόμων.
Έτσι, με μια εντελώς φασιστική διαδικασία, στη θέση της Ραδιουργίας μπήκε η Κοκκινοσκουφίτσα καταλαμβάνοντας της κατελήμενη από τη Ραδιουργία συχνότητα! Φυσικά και αυτές οι διαδικασίες έχουν εξοργίσει κόσμο (και της συνέλευσης και εκτός) και από μόνες τους θα τους οδηγήσουν συλλήβδην στην παρακμή και την απομόνωση για πολλοστή φορά. Όπως και στο παρελθόν, όπου το σκηνικό της φθοράς έχει επαναληφθεί, οπού η Κοκκινοσκουφίτσα υπήρξε με βερμπαλισμούς μόνο στα «χαρτιά», μα ποτέ στα ερτζιανά. Γιατί τέτοιες αντικοινωνικές πράξεις τραμπουκισμού και παραγωντισμού, φοβίζουν, απωθούν και διώχνουν πάντα τον κόσμο.


Όσο για την συνέλευση της Ραδιουργίας θα συνεχίσει να υφίσταται μέσα σε μια ατμόσφαιρα αλληλεγγύης, τηρώντας πάντα τις συλλογικές διαδικασίες, τις αρχές της συνδιαμόρφωσης και της αυτοοργάνωσης, αντιεμπορευματικά και αδιαμεσολάβητα, μακριά από τα κόμματα και όλους τους εντολοδόχους της εξουσίας.
Η αλληλεγγύη, η αυτοοργάνωση και η συντροφικότητα είναι τα όπλα μας.

Ανοιχτή Συνέλευση της Ραδιουργίας
Αγρίνιο ΔΕΥΤΕΡΑ 15/06/09

Η συνέλευση θα εξακολουθήσει να βρίσκεται κάθε Τετάρτη ώρα 20:00 στο χώρο της Πανεπιστημιακής σχολής Αγρινίου (1ος όροφος)
ΥΓ: το νέο μειλ της ραδιουργίας είναι το radiourgia@yahoo.gr

Εκδήλωση Αλληλεγγύης στο Αργοστόλι

Παραθέτουμε την αφίσα της εκδηλωσης αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης απο την Κατάληψη νηπιαγωγίου στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς.

Λευκάδα: έξω οι νταβατζήδες από τις παραλίες

Το παρακάτω κείμενο μας το έστειλαν οι σύντροφοι από την Λευκάδα και αφορά τις παραλίες του νησιού και ειδικότερα την παραλία Πευκούλια. Μιας παραλίας απίστευτης φυσικής ομορφιάς, που τα τελευταία χρόνια, στα πλαίσια ιδιωτικών συμφερόντων, έχει χάσει ακόμα το όνομά της, μιας και πολλοί την προσδιορίζουν με το όνομα του καταπατητή της...

Παραθέτουμε ολόκληρο το κείμενο των συντρόφων:

Λευκάδα: έξω οι νταβατζήδες από τις παραλίες

Οι επιθέσεις του κράτους και των αφεντικών προς τους αυτοδιαχειριζομενους χώρους, τις καταλήψεις και γενικά σε κάθε ελεύθερο χώρο δεν περιορίζονται μόνο στις μεγάλες πόλεις αλλά εξαπλώνονται σε κάθε γωνιά του τόπου αυτού στον οποίο ζούμε. Εξαπλώνονται σε κάθε γωνιά όπου οι άνθρωποι καταφεύγουν ώστε να αισθανθούν επιτέλους κάπως ελεύθεροι, χωρίς να διαμεσολαβούν ανάμεσα τους τα χρήματα, οι συμφεροντολογικές σχέσεις, οι προκαταλήψεις, οι προκαθορισμένες συμπεριφορές και όλα τα συναφή στοιχειά που διέπουν ένα μέρος των ανθρώπων της κοινωνίας αυτής.Από τα πάρκα της Ζωοδόχου Πηγής κ Ναυαρινου και Κύπρου κ Πατησίων τα οποία βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας και όλες τις καταλήψεις που υπάρχουν και που συνεχώς ξεφυτρώνουν στον ελλαδικό χώρο, μέχρι και την παραλία ενός απομακρυσμένου νησιού, η επίθεση τους έχει τα ίδια χαρακτηριστικά: καταστολή-ανάπτυξη-κέρδος.

Καταστολή των δράσεων και των κινήσεων μας, της ελεύθερης σκέψης και έκφρασης μας, της συλλογικοτητας, της αλληλεγγύης, των αληθινών ανθρώπινων σχέσεων.

Ανάπτυξη του τσιμέντου, της μίζας, της εργολαβίας, της ρουφιανιάς, της αρπαχτής, του τραμπουκισμου, του τρόμου.

Κέρδος: τα χρήματα, η αποστείρωση, η ομοιομορφία, η εκμετάλλευση, η αποξένωση, ο περιορισμός, οι προβλεπόμενες και προκαθορισμένες συμπεριφορές, ο κοινωνικός έλεγχος, η καταστροφή της ζωής μας.

Και η μανία τους προς τους χώρους αυτούς δεν είναι καθόλου τυχαία, καθώς δεν είναι τυχαίο ότι οι χώροι αυτοί (καταλήψεις, αυτοδιαχειριζομενοι χώροι, ελεύθεροι χώροι)χρησιμοποιούνται είτε ως ορμητήρια, είτε ως καταφύγια στους κοινωνικούς αγώνες και (ειδικά) σε περιόδους κοινωνικών εκρήξεων. Για αυτό και αποτελούν έναν από τους σταθερούς στόχους τους. Γιατί γνωρίζουν ότι κάθε κατάληψη, κάθε πάρκο και πλατεία, κάθε αυτοοργανωμένος και αυτοδιαχειριζομενος χώρος, κάθε χώρος που καλύπτεται από άσυλο, είναι η εν δυνάμει απειλή της αρρωστημενης ησυχίας τους, της ευημερίας τους, της επιφανειακής ηρεμίας που προσπαθούν να δημιουργήσουν και να κρατήσουν στα πλαίσια της κανονικότητας και της πειθαρχίας.

Το νησί της Λευκάδας

Τα τελευταία χρονιά στο όνομα της "ανάπτυξης" του νησιού οι λεηλασίες των παραλιακών (κυρίως) χώρων γίνονται απροκάλυπτα και με ξέφρενους ρυθμούς.Ξενοδοχεία, ταβέρνες, καφετερίες χτίζονται πάνω στο κύμα μαντρώνοντας τις παραλίες και την πρόσβαση σε αυτές με τα μαντρόσκυλα να έχουν υιοθετήσει ένα ύφος το ότι σου κάνουν και χάρη που σε αφήνουν να περάσεις και να πας στις "παραλίες τους".

Οι εργολάβοι της φιλοξενίας, αποσκοπώντας στον οργανωμένο τουρισμό των αποχαυνωμένων τουριστών, οι οποίοι έρχονται να κάνουν τις μίζερες διακοπές τους κουβαλώντας μαζί τους τα κόμπλεξ και την καταπίεση που τους αφήνει η μεγαλούπολη, δεν αποδέχονται άλλους τουρίστες εκτός από την συγκεκριμένη κατηγορία η οποία καταναλώνει και αφήνει κέρδη στους ''επαγγελματίες υποδοχείς της''.Όλοι οι άλλοι που επιθυμούν να κάνουν διακοπές χωρίς απαραίτητα να πληρώσουν τους νταβατζηδες της φιλοξενίας θεωρούνται ''τζαμπατζήδες'' και ''άπλυτοι''.Έτσι, συνεχίζουν την καταστροφική ''ανάπτυξη'' τους καταπατώντας και λεηλατώντας κάθε τι όμορφο, κάθε τι που δεν έχουν τα κοτσια να χαρούν σαν άνθρωποι και βγάζουν εκεί όλο το μίσος τους νομίζοντας ότι ''κατακτώντας'' και απομυζώντας κέρδη θα νιώσουν καλύτερα.Δήμαρχοι, νομάρχες, δημοτικοί/νομαρχιακοί σύμβουλοι, πολιτικοί μηχανικοί και λοιποί αετονύχιδες παίρνουν εργολαβία αυτά που ανήκουν σε όλους μας.

Το παράδειγμα της παραλίας Πευκούλια (που άτυπα έχει μετανομαστεί σε "Βαγγέλης")

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της παραλίας Πευκούλια του Αγίου Νικήτα οπού ο τραμπούκος καταπατητής (μέλος του δημοτικού συμβουλίου) έχει οικειοποιηθεί μια τεράστια έκταση η οποία βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα, χτίζοντας εκεί τουριστικές εγκαταστάσεις. Φυσικά, τίποτα πριν λίγα χρόνια δεν του άνηκε (όπως ποτέ δεν θα του ανήκει) και ότι ''απέκτησε'' το απέκτησε με τις γνωστές τακτικές του τραμπουκισμού (καταπάτηση/λάδωμα/γλείψιμο/απειλές/νταβατζηλήκια κτλ).Εκτός των άλλων, έχει περάσει στην κυριότητα του και τις δυο εισόδους που οδηγούν στην παραλία, με αποτέλεσμα για να πας στην παραλία πρέπει πρώτα να περάσεις από το αδιάκριτο βλέμμα του κάνοντας σου και χάρη που σου επιτρέπει να περάσεις μέσα από την ''ιδιοκτησία'' του. Οι δε πέντε-έξι ελληνικές σημαίες που έχει βάλει πάνω στην μάντρα σου υπενθυμίζουν ότι ''εδώ είναι Ελλάδα'' και δεν έχουν χώρο οι ''άπλυτοι'', όπως συνηθίζει να αποκαλεί τους παραθεριστές οι οποίοι δεν έχουν διάθεση να πληρώσουν δραχμή για τις υπηρεσίες του νταβατζή αυτού της παραλίας.Δηλαδή, ο τραμπούκος αυτός, εκτός του ότι έχει καταπατήσει ένα μεγάλο μέρος της παραλίας, παριστάνει και το μπάτσο/τροχονόμο της κρίνοντας ποιος είναι κατάλληλος και ποιοςόχι να πάει σε αυτή και εκτός αυτών παραδίδει και μαθήματα πατριωτισμού.


Η παραλία αυτή όμως έχει και άλλη βαρύτητα, καθώς τις τελευταίες δεκαετίες εκατοντάδες κόσμος τα καλοκαιριά κάνει ελεύθερο κάμπινγκ εκεί δίνοντας το δικό του χρώμα στην παραλία, αλλά και στην έννοια των «διακοπών» γενικότερα, χωρίς να είναι υποχρεωμένος να πληρώσει δωμάτια και λοιπά τουριστικά έξοδα. Και αυτό φυσικά δεν αρέσει ούτε στον τραμπούκο, ούτε στην παρέα του οι οποίοι προσπαθούν να αποτρέψουν και να ποινικοποιήσουν το δικαίωμα στο ελεύθερο κάμπινγκ, είτε φωνάζοντας τους μπατσους (με το αζημίωτο φυσικά) για να μαζέψουν τους κατασκηνωτές, είτε τρομοκρατώντας τον κόσμο με απειλές και χειροδικίες, είτε μεταφέροντας σκουπίδια στην παραλία για να πουν μετά ότι οι κατασκηνωτές βρωμίζουν την παραλία και ότι είναι ''άπλυτοι''.Έτσι, αυτό που ''σκέφτονται'' τώρα οι αετονύχιδες είναι να ανοίξουν άλλο δρόμο που να οδηγεί στην παραλία (αφού οι άλλοι δυο ιδιωτικοποιηθήκαν από το λαμόγιο) ο οποίος μάλιστα θα τη διασχίζει σε όλο το μήκος της, ουσιαστικά καταστρέφοντας την όπως καταστρέψανε και αρκετές άλλες...

Η παρουσία μας το καλοκαίρι εκεί μπορεί να μην αποτελεί από μόνη της τη λύση σε πιθανή καταστροφή της παραλίας (καθώς οι τέτοιου είδους "εργασίες ανάπτυξης'' γίνονται στα μουλωχτά το χειμώνα), όμως όσο είμαστε εκεί και οικειοποιούμαστε την παραλία σίγουρα πιο δύσκολα θα βάλουνε χέρι.

Η πρόταση είναι να γίνει ένα κάλεσμα το καλοκαίρι από τους κατασκηνωτές και όσους άλλους ενδιαφέρονται για την παραλία με σκοπό τη συνέχιση του ελεύθερου κάμπινγκ κ την αποτροπή της περαιτέρω καταστροφής και καταπάτησης της παραλίας.Είμαστε όλοι προσκεκλημένοι για ελεύθερο κάμπινγκ για ένα ακόμη καλοκαίρι.

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.

Σύντροφοι από Λευκάδα.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ

ΝΑ ΜΟΛΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Σαν ένα ακόμα βήμα στην κατεύθυνση της όξυνσης του κοινωνικού αγώνα, στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όλους τους συλληφθέντες και τους διωκόμενους της εξέγερσης του Δεκέμβρη και σε όλους τους ομήρους του κράτους. Αντιλαμβανόμαστε την αλληλεγγύη ως συνέχιση του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Στο πλαίσιο αυτής της δράσης καταλαμβάνουμε το Δημαρχείο Αγρινίου από το πρωί της Τετάρτης 31 Δεκεμβρίου και απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων.

Αγωνιζόμαστε για το γκρέμισμα κάθε φυλακής, για την κατάργηση του εγκλεισμού. Αγωνιζόμαστε ενάντια στη θεσμισμένη εκμετάλλευση και καταπίεση από το κράτος και το κεφάλαιο.

Η κατάληψη ως δράση και ως διαδικασία απελευθερώνει το κτίριο του Δημαρχείου από το θεσμικό του ρόλο. Διακόπτοντας την ομαλή λειτουργία του δημιουργούμε έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο που στοχεύει στην αντιπληροφόρηση έξω και ενάντια στην κρατική προπαγάνδα των ΜΜΕ. Θέλουμε να κάνουμε την κατάληψη αφετηρία δράσης που θα παραχθεί μέσα από την πολιτική ζύμωση και συνδιαμόρφωση.

Όλες οι αποφάσεις παίρνονται από την συνέλευση της κατάληψης που είναι ανοιχτή σε όλους. Λειτουργούμε αυτοοργανωμένα και συλλογικά, έχουμε όλοι λόγο και ισότητα στο λόγο, είμαστε ενάντια σε κάθε λογής κεντρικά όργανα, αρχηγούς, ιεραρχία, ηγετικές ομάδες, πρωτοπορίες, εφαρμόζοντας τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας.

Αρνούμαστε να συμμετέχουμε σε γιορτές και άλλες τέτοιες αηδίες την στιγμή που ο Παλαιστινιακός λαός δέχεται μια νέα πρόστυχη επίθεση από τον μπάτσο της καπιταλιστικής κυριαρχίας στην περιοχή. Στους 350 έχουν φτάσει οι νεκροί και χιλιάδες οι τραυματίες. Δεν κρατάμε «πολιτική ίσων αποστάσεων», είμαστε ολόψυχα με την αντίσταση του παλαιστινιακού λαού και των αντικαθεστωτικών Ισραηλινών.

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ,
ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
ΑΓΡΙΝΙΟ 31/12/2008

Για την Κωσταντίνα Κούνεβα

οι ένστολοι του κράτους πυροβολούν στο ψαχνό
και τραμπούκοι των αφεντικών παραμονεύουν στις γωνίες

Η Κωσταντίνα Κούνεβα, καθαρίστρια στην εταιρεία εργολαβιών καθαρισμού ΟΙΚΟΜΕΤ, δέχθηκε το βράδυ της Δευτέρας 22 Δεκεμβρίου επίθεση με βιτριόλι από αγνώστους . Η επίθεση έγινε τα μεσάνυχτα έξω από το σπίτι της στα Άνω Πετράλωνα την ώρα που επέστρεφε από τη δουλειά της. Οι συνάδελφοί της καταγγέλλουν ότι η επίθεση προέρχεται από κύκλους της εργοδοσίας, η οποία τρομοκρατούσε όλες τις εργαζόμενες, και ειδικότερα την Κούνεβα.
Και ο στόχος σαφώς δεν ήταν τυχαίος: Γυναίκα, μετανάστρια, δυναμική συνδικαλίστρια, μητέρα ανήλικου παιδιού -ότι πρέπει για μια δολοφονική επίθεση με χαρακτηριστικά εκδίκησης, ρατσισμού και παραδειγματισμού.

Στο χρονικό διάστημα που μαίνονταν άγριες συγκρούσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις σε σχολές και δημόσια κτίρια, λαϊκές συνελεύσεις σε γειτονιές, κινήσεις αλληλεγγύης προς όλους τους διωκόμενους της εξέγερσης, κάποιοι μέσα από τις σκιές θέλησαν να χτυπήσουν τον δυναμικό συνδικαλισμό που δεν συσχετίζεται με τους συμφεροντολόγους γραφειοκράτες και τους ξεπουλημένους εργατοπατέρες. Όμως, το βιτριόλι έπεσε σαν το λάδι στην φωτιά που άναψε στις καρδιές μας η εκτέλεση του Αλέξανδρου.
Η Κωνσταντίνα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, μιας και οι δράστες όχι μόνο την περίελουσαν με βιτριόλι (ισχυρό οξύ) -χάνοντας το ένα της μάτι- αλλά της έριξαν και στο στόμα με συνέπεια να προκληθούν σοβαρές και ίσως ανεπανόρθωτες βλάβες σε ζωτικά όργανα.

Η Κωσταντίνα εργάζεται χρόνια, μαζί με εκατοντάδες μετανάστριες, σαν καθαρίστρια σε καθεστώς υπενοικίασης. Είναι γενική γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, δυναμική συνδικαλίστρια, γνωστή (και εκτεθειμένη) για τη στάση και τη δράση της στην εργοδοσία. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα πριν την επίθεση, είχε έρθει σε αντιπαράθεση με την εργοδοσία της εταιρείας ΟΙΚΟΜΕΤ διεκδικώντας τα δεδουλευμένα και ολόκληρο το δώρο των Χριστουγέννων γι’ αυτήν και τις συναδέλφισσές της και καταγγέλλοντας παρανομίες στη μισθοδοσία. Επίσης προσπαθούσε μέσα από κινήσεις να γίνει η ένταξη του κλάδου των καθαριστριών στα βαρέα και ανθυγιεινά. Είχε προηγηθεί η εκδικητική απόλυση της μητέρας της από την ίδια εταιρεία καθώς και δυσμενής μετάθεση της ίδιας στο Μαρούσι (μακριά από το τόπο κατοικίας της). Τα παραπάνω συνθέτουν το συνηθισμένο μα εφιαλτικό τοπίο της καθημερινής εκμετάλλευσης στον εν λόγω εργασιακό κάτεργο.

Χιλιάδες μετανάστες και μετανάστριες, μαζί με αυτούς και η Κωσταντίνα, ηρθαν στη Ελλάδα με την προοπτική ενός καλύτερου βιοτικού επιπέδου και μιας καλύτερης ζωής. Σίγουρα χωρίς αυταπάτες, μα με αρκετά όνειρα, σκέψεις και ελπίδες.
Όμως η μητρόπολη, οι πόλεις και τα χωριά της πρωτεύουσας των Βαλκανίων, δεν αφήνουν ζωτικό χώρο για κανέναν «ξένο» που θέλει ή αναγκάζεται να εισέλθει εντός των συνόρων τους. Στους «ξένους» αναγνωρίζουν μόνο την ταυτότητα του εργάτη που θα προσφέρει τα περισσότερα με τα λιγότερα χρήματα χωρίς κανενός είδους περιορισμό, επιβάρυνση ή δέσμευση για τα αφεντικά. Στην «χώρα της φιλοξενίας» με τα ωραία μάρμαρα και τις ηλιόλουστες παραλίες, φαίνεται πως στην περίπτωση των μεταναστών, ο Ξένιος Δίας κάνει τα στραβά ματιά…

Στην Ελλάδα, όπως και σε όλη την Ευρώπη, δεν είναι καθόλου τυχαίο πως αρκετοί κλάδοι ανέκαμψαν λόγω της μαύρης εργασίας των μεταναστών (πχ στο Αγρίνιο οι καπνοπαραγωγοί πλούτισαν με την υπερεκμετάλλευση των Αλβανών)
Πέραν τις απαιτήσεις, χωρίς την προσφορά κανενός είδους δικαιωμάτων, οι μετανάστες έχουν να αντιμετωπίσουν και την επιθετικότητα, τους εξευτελισμούς, τις χυδαιότητες, τους καθημερινούς βιασμούς του κάθε νταή, του κάθε ψευτομαγκα, του κάθε τραμπούκου, του κάθε θρασύδειλου κουλτουριάρη, του κάθε ελληνάρα, που όλοι του έχουν συσπειρωθεί πίσω από το πιο φρικτό καρκίνωμα της εποχής μας: το ρατσισμό. Ένας ρατσισμός όλων των ειδών και τάσεων, που γεννάται από τους θεσμούς και που προωθείται και αναπαράγεται μέσα από διάφορα κομμάτια της κοινωνίας.

Για μας κάθε μετανάστης και μετανάστρια είναι ο ταξικός μας σύμμαχος και η αλληλεγγύη μας πηγάζει από το γεγονός πως οι μηχανισμοί, οι συνθήκες και οι αιτίες που οδηγούν στην υποταγή σε μια αβίωτη ζωή είναι ίδιοι και για τους «ντόπιους» και για τους «ξένους» εργάτες, με τη διαφορά ότι στους δεύτερους εκφράζεται με τον πιο ειδεχθή τρόπο. Μια αλληλεγγύη που ξεπερνά τους πλαστούς εθνικούς διαχωρισμούς και συγκρούεται με κάθε είδους αφεντικό.
Αυτή η αλληλεγγύη είναι που θα κάνει την συνομοταξία των αφεντικών και των λακέδων τους να τρέμει.

ΚΑΜΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ

Ανοιχτή συνέλευση κοινωνικής παρέμβασης Αγρινίου

Σημείωση: Η «Ανοιχτή συνέλευση εξεγερμένων στο Αγρίνιο» και η «Ανοιχτή συνέλευση κοινωνικής παρέμβασης Αγρινίου» (συνέχεια της πρώτης) είναι σύνθεση ομάδων, πρωτοβουλιών και ατόμων που λειτουργούν και δρουν στο Αγρίνιο.

Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας

Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας

Μετά από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ζούμε μια πρωτοφανή κατάσταση αναβρασμού, ένα ξεχείλισμα οργής που δεν λέει να σταματήσει. Μπροστάρηδες σε αυτό τον ξεσηκωμό είναι οι μαθητές, οι οποίοι με αστείρευτο πάθος και με ένα πηγαίο αυθορμητισμό έχουν ανατρέψει όλα τα δεδομένα. Δεν μπορείς να σταματήσεις κάτι που δεν ελέγχεις, κάτι που οργανώνεται αυθόρμητα και με όρους που δεν κατανοείς. Αυτή είναι η ομορφιά αυτού του ξεσηκωμού. Οι μαθητές κάνουν ιστορία και αφήνουν τους άλλους να τη εντάξουν ιδεολογικά και να τη γράψουν. Οι δρόμοι, η πρωτοβουλία, το πάθος είναι δικό τους.Μέσα στα πλαίσια της γενικότερης κινητοποίησης, με ατμομηχανή τα μαθητικά συλλαλητήρια, υπάρχει και μια μαζική συμμετοχή της δεύτερης γενιάς των μεταναστών και αρκετών προσφύγων. Οι πρόσφυγες κατεβαίνουν μεμονωμένα, χωρίς κάποια ιδιαίτερη οργάνωση, με έναν αυθορμητισμό και με μια ορμή που χαρακτηρίζει τις κινητοποιήσεις τους. Αυτοί τη στιγμή είναι το πιο μαχητικό κομμάτι των ξένων στη Ελλάδα. Έτσι και αλλιώς είναι πολύ λίγα αυτά που έχουν να χάσουν.Τα παιδιά των μεταναστών κινητοποιούνται μαζικά και δυναμικά κυρίως μέσα στα πλαίσια των σχολικών και φοιτητικών δράσεων ή μέσα από τις οργανώσεις της αριστεράς και άκρας αριστεράς. Είναι και το πιο ενταγμένο κομμάτι των μεταναστών, το πιο θαρραλέο. Δεν είναι σαν τους γονείς τους που ήρθαν με σκυμμένο το κεφάλι σαν να ζητιανεύανε ένα κομμάτι ψωμί. Είναι μέρος της ελληνικής κοινωνίας, καθώς δεν γνώρισαν άλλη. Δεν ζητιανεύουν κάτι, διεκδικούν δυναμικά να είναι ισότιμοι με τους έλληνες συμμαθητές τους. Ισότιμοι στα δικαιώματα, στο δρόμο, στα όνειρα.Για μας τους οργανωμένους μετανάστες είναι ένας δεύτερος γαλλικός Νοέμβρης του 2005. Δεν είχαμε ποτέ αυταπάτες ότι όταν η οργή του κόσμου ξεχείλιζε θα μπορούσαμε να την κατευθύνουμε. Παρά τους αγώνες που έχουμε δώσει όλα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν μπορέσαμε να πετύχουμε τέτοιες μαζικές αντιδράσεις. Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουν οι δρόμοι. Η κραυγή που ακούγεται είναι για τα 18 χρόνια βίας, καταπίεσης, εκμετάλλευσης, εξευτελισμού. Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας.Αυτές οι μέρες είναι για τους εκατοντάδες μετανάστες και πρόσφυγες δολοφονημένους στα σύνορα, στα τμήματα, στους χώρους εργασίας. Είναι για τους δολοφονημένους από μπάτσους ή αγανακτισμένους πολίτες. Είναι για τους δολοφονημένους επειδή πέρασαν τα σύνορα, επειδή δούλευαν σαν τα σκυλιά, επειδή δεν σκύψανε το κεφάλι, για το τίποτα. Είναι για τον Γκραμόζ Παλούσι, τον Λουάν Μπερντελίμα, τον Εντισόν Γιάχαϊ, τον Τόνυ Ονόυχα, τον Αμπντουρακίμ Ιντρίζ, τον Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασράφ και τόσους άλλους που δεν ξεχάσαμε.

Αυτές οι μέρες είναι για την καθημερινή αστυνομική βία που έχει μείνει αναπάντητη, ατιμώρητη. Είναι για τον εξευτελισμό στα σύνορα, στα κέντρα αλλοδαπών που συνεχίζεται ακόμα. Είναι για τις κατάφωρες αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, τους μετανάστες και πρόσφυγες που είναι άδικα στις φυλακές, τη δικαιοσύνη που μας στερήθηκε. Ακόμα και τώρα, στις μέρες και νύχτες του ξεσηκωμού, οι μετανάστες πληρώνουν βαρύ τίμημα με επιθέσεις ακροδεξιών και μπάτσων, με απελάσεις και ποινές φυλάκισης που τα δικαστήρια μοιράζουν με χριστιανική αγάπη σε εμάς τους άπιστους.Αυτές οι μέρες είναι για την εκμετάλλευση που συνεχίζεται αμείωτη για 18 χρόνια. Είναι για τους αγώνες που δεν ξεχάστηκαν στους κάμπους στο Βόλο, τα ολυμπιακά έργα, την Αμαλιάδα. Είναι για τον ιδρώτα και το αίμα των γονιών μας, για τη μαύρη εργασία, τα ατελείωτα ωράρια. Είναι για τα παράβολα, τα πρόστιμα, τα ένσημα που πληρώνουμε και δεν θα μας αναγνωριστούν ποτέ. Είναι για τα χαρτιά που θα κυνηγάμε μια ζωή σαν να είναι λαχείο.Αυτές οι μέρες είναι για το τίμημα που πληρώνουμε απλά για να υπάρχουμε, να αναπνέουμε. Είναι για όσες φορές σφίξαμε τα δόντια, για τις προσβολές που ανεχτήκαμε, τις ήττες που χρεωθήκαμε. Είναι για όσες φορές δεν αντιδράσαμε ενώ είχαμε όλους τους λόγους του κόσμου. Είναι για όσες φορές αντιδράσαμε και ήμασταν μόνοι γιατί ο θάνατος και η οργή μας δεν χωράγανε σε σχήματα, δεν έφερναν ψήφους, δεν πουλούσαν στα δελτία των 8.Αυτές οι μέρες είναι όλων των περιθωριακών, των αποκλεισμένων, των ανθρώπων με τα δύσκολα ονόματα και τις άγνωστες ιστορίες. Είναι για όσους πεθαίνουν καθημερινά στο Αιγαίο και στον Έβρο, για όσους δολοφονούνται στα σύνορα ή στην Πέτρου Ράλλη, είναι των τσιγγάνων στο Ζεφύρι, των ναρκομανών στα Εξάρχεια. Αυτές οι μέρες είναι των παιδιών της Μεσολογγίου, των ανένταχτων, των ανεξέλεγκτων μαθητών.Χάρη στον Αλέξη αυτές οι μέρες είναι όλων μας.

18 χρόνια βουβής οργής είναι πολλά.

Όλοι στους δρόμους, για την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια!

Δεν ξεχάσαμε, δεν ξεχνάμε, αυτές οι μέρες είναι και δικές σας

Για τον Λουάν, τον Τόνυ, τον Μοχάμεντ, τον Αλέξη....

(Αναδημοσιευμένο κείμενο από το Στέκι αλβανών μεταναστών στα εξάρχεια. )

Ραδιουργία 87,7 FM

Ραδιουργία 87,7 FM
Αλλάζοντας τον τρόπο που ακούμε τους δρόμους...

Στις 14/02 καλέστηκε με αφίσα ανοιχτή συζήτηση από Πρωτοβουλία για την δημιουργία αυτοοργανωμένου κοινωνικού ραδιοφώνου, στον χώρο της πανεπιστημιακής σχολής του Αγρινίου. Στην συνέχεια και κάθε εβδομάδα πραγματοποιείται ανοιχτή συνέλευση όπου συζητιέται η λειτουργία, η έκφραση, η στόχευση, οι εκδηλώσεις κ.α. του αυτοοργανωμένου κοινωνικού ραδιοφώνου Ραδιουργία 87,7. Μέσω ανοιχτών συλλογικών διαδικασιών, με συγκεκριμένες αρχές και θέσεις και με μια δαιμονισμένη επιθυμία για συμμετοχή, η Ραδιουργία 87,7 FM εκπέμπει πλέον καθημερινά με ζωντανές εκπομπές, καταλαμβάνοντας κομμάτι των συχνοτήτων του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος της πόλης μας.
Στο ραδιοφωνικό τοπίο, όπου το μόνο που αναπαράγεται και προωθείται είναι διαφημίσεις, κοινοτυπίες και προπαγάνδα, η Ραδιουργία ανασυνθέτει και μελοποιεί τις λέξεις επικοινωνία, έκφραση, δημιουργία, αμφισβήτηση, πειραματισμός, δράση.
Φτου ξελευτεριά σε όλους μας!

Παραθέτουμε το πρώτο κείμενο της Ραδιουργίας:

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ

Ανέκαθεν η εξουσία κρυβόταν πίσω από πολλά προσωπεία προκειμένου να ελέγχει επιτυχώς τη ζωή μας.
Στις μέρες μας ένα από τα προσωπεία είναι τα ΜΜΕ τα οποία αποτελούν ισχυρό όπλο στα χέρια της εξουσίας για την εδραίωσή της. Ένα όπλο που δε σημαδεύει στα πόδια αλλά κατευθείαν στο μυαλό του ανθρώπου. Τα ΜΜΕ όντας φερέφωνα της κυριαρχίας διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και κατασκευάζουν μια δικιά τους πραγματικότητα μετατρέποντας τη μιζέρια σε life style, την κατανάλωση σε τρόπο ζωής, την καριέρα σε αυτοσκοπό, την υποκρισία σε αναγκαιότητα, την παραπληροφόρηση σε ενημέρωση. Έχουν αναγάγει σε τέχνη την διαμόρφωση συνειδήσεων με βάση όλες τις πλαστές ανάγκες και τις ψεύτικες αξίες που χρειάζεται η εξουσία για να επιβιώσει. Η δύναμη αυτή της ελεγχόμενης πληροφορίας έγκειται στο ότι παθητικοποιεί τα άτομα και λειτουργεί ως δεκανίκι των κυβερνώντων.
Μπροστά λοιπόν στην παραπάνω διαπίστωση και με δεδομένο ότι τα ΜΜΕ ελέγχονται αποκλειστικά από οργανωμένα ιδιωτικά ή κρατικά συμφέροντα, θεωρούμε απαραίτητη τη δραστηριοποίηση μας για να δώσουμε μια διέξοδο στις ιδέες και τα ρεύματα που αντιστρατεύονται το σύστημα και τους θεσμούς του. Πρεσβεύουμε μια πραγματικά ελεύθερη και αυτοοργανωμένη κοινωνία και με αυτή τη λογική επιχειρούμε τη δημιουργία ενός αυτοδιαχειριζόμενου ραδιοφωνικού σταθμού με στόχο:

Την αντιπληροφόρηση στα κοινωνικά δρώμενα
Να ξεσκεπάσουμε τη σάπια πραγματικότητα που μας περιβάλει και να προτείνουμε διεξόδους από αυτήν
Να προάγουμε την επικοινωνία και την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων ως απάντηση στο άθλιο κυνηγητό της επιβίωσης που μας καλεί η εξουσία να συμμετάσχουμε
Να προτάξουμε την αυτοοργάνωση απέναντι, στη χειραγώγηση και το συγκεντρωτισμό
Να αναδείξουμε τρόπους ψυχαγωγίας ενάντια στην παρακμή της μαζικής διασκέδασης, ανασύροντας τον αυθορμητισμό και την δημιουργικότητα του ατόμου
Να μεταδώσουμε σε ένα ευρύ κοινό τις αγωνίες μας για ένα μέλλον που φαντάζει ολοένα και πιο ζοφερό

Δεν προτείνουμε την δημιουργία ενός σταθμού που απλά θα προστεθεί στη λίστα των ήδη υπαρχόντων, αλλά ένα σταθμό που στοχεύει στην ενεργή κοινωνική δράση. Ο σταθμός θα λειτουργεί στα πλαίσια της αυτοδιαχείρισης και θα εκφράζεται μέσα από μια συνέλευση.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΤΟ ΛΟΓΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΣ
ΑΣ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΝΑΡΚΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ.